همه ما وقتی كوچك بودیم مار و پله بازی می كردیم , یادته چقدر هیجان داشت. می تونی تصور كنی دوباره داری به این بازی ادامه می دی ؟ آره تو زندگی واقعی ! فكر نمی كنی كه زندگی واقعی هم یه جور مار و پله ست ؟ اگه دقت كرده باشی تو زندگی واقعی , هم مار داریم هم نردبون . بعضی وقتها باید اونقدر صبر كنی تا شش بیاری و بتونی بازی رو شروع كنی . شاید سالها زندگی كنی ولی هیچ وقت نتونی شش بیاری . این شش می تونه همون هدف و راهی باشه كه توی زندگی ات انتخاب می كنی . شش كه آوردی شروع می كنی به جلو رفتن . شاید اولش یك آوردی , یا شاید پنج یا دوباره شش آوردی . نباید از اینكه یك آوردی حالت گرفته شه, نه از اینكه شش آوردی خوشحال باشی , از كجا معلوم با همین یك آوردن به نردبون نرسی و شش تو رو نندازه توی دهن ماری كه مجبور شی دوباره از اول شروع كنی ؟چه بخوای چه نخوای ,سر راهت هم مار هست هم نردبون , اگه مار نیشت زد خودتو نباز , دوباره می تونی شروع كنی.

? ) قانون این بازی اینه كه هیچ وقت از صفحه بیرون انداخته نمی شی مگه خودت بخوای بازی رو نیمه كاره رها كنی .

? ) شروع كه كردی باید تا ته بازی رو بری . حالا بستگی به خودت داره كه چقدر ارادهات رو جزم كنی كه ادامه بدی .

? ) ولی اینو مطمئن باش هر چقدر هم مارها تو رو نیش بزنن باز می تونی به خونه آخر برسی , مهم چه جور رسیدنه .

اون طرف قضیه رو هم ببین ممكنه یه عدد كوچك و ناقابل مثل یك تو رو از یه نردبون بالا ببره كه خیلی جلو بیفتی .ولی باز هم مواضب باش دست و پاتو گم نكنی چون هنوز هم سر راهت مار هست كه نیشت بزنه ,

4 ) فقط باید با تحمل و تامل جلو بری , وقتی هم به خونه آخر رسیدی دمت گرم , به یه هدفت جامه عمل پوشاندی , پس دوباره تاس رو بنداز كه برای رسیدن به هدف دیگه دست به كار شی . حالا دیدی چرا می گم زندگی مثل مار و پله می مونه , نمی دونم تو زندگی چند بار تا حالا مار نیشت زده ولی امیدوارم هر بار نیشت زد دوباره تاس رو انداخته باشی .

می دونم كه جا نزدی . می دونی اگه مار نبود نردبون معنی نداشت ؟ امیدوارم زندگی ات همیشه پر از نردبون باشه و خودت هم نردبون باشی واسه دیگران . و این رو هم بدون كه تعداد دفعاتی كه می تونی تاس رو بندازی محدوده . چون همه می خوان تو این بازی شركت كنن. پس بگو یا علی و تاس رو بنداز.